වලාකුළු නිම්නය මත
හිරුත් නවතියි සවසක
පුළින ළය මත විකසිත
පෙණ බුබුලක්ය මඳහස

සිතුවිලි ලවැලි මතුපිට
සිතුවම් අඳියි පියවර
කළු ගල්කුළක හදවත
සිනහ සීරා උපදන

සරැලි විසිරී වැලි මත
මාලිගය බිම ඉහිරෙත
අකුරු මතුවෙයි වෙරළ'ත
කුහුඹුවෙකු ලිව් කවියක

මේ photo එකේ තියන වැලි මාලිගාව ඇත්තටම හැදුවේ මිස්ද?

කලු ගල් කුලද හස දෙන
සිතුම් සීරා ඉපිදෙන
අකුරු ඇහිඳිමි අදරින
කුහුඹු කවියෙන් සෙස් වුන

මාලිගය ඉහිරුනදෙන්
දල රලට ඇමිණෙද්දෙන්
කුහුඹු කවි මතු වීයන්
කවි මතින් මල් පිපියන්

හ්ම්ම්ම්ම්...............

ඔය සියුමැලි අතැඟිලි
තාලයකට නලවමින්
මා මතින්
මගේම රුධිරයෙන්
ඔබ තැනූ මාලිගය
සයුරු රළ සිපගනිද්දී....
බිඳී විසිරී ගියේ
නුඹේ මාලිගය නොව
නුඹට පෙම්බැදි
මගේ හදවතයි

-වෙරළ-

@ ආදර කතාව:

ඔව්... මේක හැදුවෙ මම තමයි ..... මටත් ඉතින් පිස්සුනෙ.. මිස්ලට මෙච්චර පිස්සු කියලා දැනගෙන හිටියෙ නැහැ නේද? . අපෝ මට උගන්නද්දි පිස්සු නෑ හරිද? උගන්නද්දි මම ඒ වැඩේ හරියට කරනවා... සෞන්දර්යය විඳිද්දි පොඩ්ඩක් වත් සීරියස් නැති පුංචි කවියෙක් වෙනවා..පුදුමයි නේද? :-)

@ පිස්සා... :

හ්ම්ම්...හ්ම්ම්... හ්ම්ම්.... ස්තූතියි හ්ම්ම් එකට...:-)

@ අනුරාධ

අතැඟිලි සියුමැලි නම්
තැනිය නොහැකිය සුහුරු විමනක්
නුඹ මතින්, තැනු මුත්
එහි කැවී ඇත මගේ කඳුලැල්
කඳුල කලමුත් සවිමත්
නුඹෙන් ඉපැදුන රළම දිව විත්
හදත් විමනත් බිඳි මුත්
මතක නොබිඳේ සසර ඇති තෙක්.....

හැමෝගෙම හැම ප්‍රතිචාරෙටම ස්තූතියි....

කවි ලොකයයි.. මුල් පින්තුරෙ දකිද්දි මතක් උනෙ ගල්කිස්ස මුහුදු තිරය. කැම්පස් එකෙ ඉද්දි විභගෙ ඉවර වුන ගමන් අපි ඔතනට සෙට් වෙන්නෙ. ජිවත් වෙන්නවා වගෙ අපුරුවට....

ස්තූතියි යාලුවේ...